Vademecum Exportera - Zjednoczone Emiraty Arabskie

Zjednoczone Emiraty Arabskie są państwem położonym w południowo-zachodniej Azji, na styku Zatoki Perskiej i Zatoki Omańskiej, co determinuje ich strategiczne znaczenie w globalnym transporcie morskim. Przeważająca część terytorium kraju to nizinna pustynia piaszczysta, w tym fragmenty wielkiego pustynnego obszaru Ar-Rub al-Chali, a jedynie wschodnia część kraju posiada urozmaiconą rzeźbę terenu dzięki pasmu górskiemu Al-Hadżar. Klimat państwa jest skrajnie suchy i gorący, z bardzo wysokimi temperaturami w okresie letnim oraz rzadkimi opadami deszczu, co sprawia, że życie społeczno-gospodarcze koncentruje się niemal wyłącznie w nowoczesnych aglomeracjach nadmorskich. Kluczowym elementem geografii ZEA jest kontrola nad dostępem do cieśniny Ormuz, która stanowi jedno z najważniejszych wąskich gardeł w światowym handlu surowcami energetycznymi.

Zjednoczone Emiraty Arabskie to gospodarka o wysokiej sile nabywczej, której nominalny PKB przekracza 552 miliardy dolarów przy populacji wynoszącej około 11 milionów mieszkańców. Kluczowym czynnikiem decydującym o atrakcyjności tego rynku jest jego unikalny model operacyjny oparty na otwarciu handlowym. Wartość eksportu ZEA oscyluje wokół 106,8% PKB, a importu 92,2%. Tak wysokie wskaźniki wynikają z faktu, że kraj ten funkcjonuje jako globalne centrum handlu i reeksportu. Dzięki zaawansowanej infrastrukturze portowej (Jebel Ali) oraz hubom lotniczym w Dubaju i Abu Zabi, towary sprowadzane do Federacji są dystrybuowane dalej do krajów Rady Współpracy Zatoki (GCC), Indii, Pakistanu czy Afryki Wschodniej.

Od lat 90. XX wieku ZEA konsekwentnie realizują strategię odejścia od dominacji sektora naftowego na rzecz logistyki, usług finansowych, turystyki oraz technologii cyfrowych. Obecnie potencjał popytowy koncentruje się w aglomeracjach Dubaju i Abu Zabi, które oferują dostęp do kapitału i nowoczesnej infrastruktury, co potwierdza 5. miejsce kraju w rankingu konkurencyjności IMD z 2025 roku.

Gospodarka ZEA opiera się na modelu wysoce otwartym, w którym handel zagraniczny i inwestycje odgrywają kluczową rolę w budowaniu dobrobytu państwa. Choć fundamentem rozwoju były zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego, kraj od lat skutecznie realizuje program dywersyfikacji, przesuwając ciężar PKB w stronę logistyki, turystyki oraz nowoczesnych usług finansowych.

Charakterystyczną cechą modelu gospodarczego ZEA jest współistnienie działalności mainland oraz licznych stref wolnocłowych. Free zones od lat przyciągają inwestorów zagranicznych dzięki uproszczonym procedurom, preferencjom administracyjnym i możliwości pełnej własności kapitału, jednak po nowelizacji przepisów pełna własność zagraniczna jest dopuszczalna także w wielu rodzajach działalności na mainland, z zastrzeżeniem sektorów strategicznych i działalności wymagających dodatkowych zgód. Waluta krajowa, dirham, pozostaje od dekad sztywno powiązana z dolarem amerykańskim, co zapewnia stabilność kursową w rozliczeniach międzynarodowych, lecz jednocześnie uzależnia lokalne warunki kredytowe od polityki monetarnej Stanów Zjednoczonych. Obecnie państwo intensywnie inwestuje w zieloną transformację i nowe technologie, dążąc do pozycji lidera w produkcji wodoru oraz rozwoju infrastruktury typu smart city.

Zjednoczone Emiraty Arabskie, mimo udziału w polskim eksporcie na poziomie około 0,3 proc. w 2024 roku, odgrywają istotną rolę jako regionalne centrum handlowe dla Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej i Azji Południowej. Jest to gospodarka o wysokiej sile nabywczej, gdzie PKB per capita według parytetu siły nabywczej wynosi około 79 229 USD, a nominalny PKB sięga 552,3 mld USD. Państwo to należy do najbardziej otwartych gospodarek świata, o czym świadczy wartość eksportu towarów i usług na poziomie 106,8 proc. PKB oraz importu wynoszącego 92,2 proc. PKB.

Sukces gospodarczy kraju opiera się na konsekwentnej dywersyfikacji modelu wzrostu i odchodzeniu od dominacji sektora naftowego na rzecz logistyki, usług finansowych, turystyki oraz technologii cyfrowych. Dubaj rozwinął się jako globalny hub logistyczny dzięki inwestycjom w infrastrukturę portową, taką jak Jebel Ali, oraz licznym strefom wolnocłowym, podczas gdy Abu Zabi skoncentrowało się na inwestycjach kapitałowych i nowoczesnej energetyce. Kraj ten pełni funkcję platformy reeksportowej, co oznacza, że znaczna część importu jest dystrybuowana dalej do innych krajów regionu. Wysoką pozycję rynkową potwierdza piąte miejsce w rankingu konkurencyjności IMD w 2025 roku.

Kultura Zjednoczonych Emiratów Arabskich stanowi unikalną syntezę tradycyjnych wartości arabskich i beduińskich z silnymi wpływami islamu, który przenika zarówno życie prywatne, jak i sferę legislacyjną. Jednocześnie jest to jedno z najbardziej zróżnicowanych społeczeństw na świecie, w którym ogromną większość populacji stanowią obcokrajowcy. Społeczeństwo jest wielokulturowe i zróżnicowane językowo, choć językiem urzędowym pozostaje arabski, a w biznesie dominuje angielski. W kontaktach biznesowych kluczowe znaczenie ma budowanie osobistych relacji i wzajemnego zaufania, a procesy decyzyjne zazwyczaj przebiegają w sposób hierarchiczny i wymagają czasu. Pomimo szybkiej modernizacji, w społeczeństwie nadal żywe są zasady gościnności oraz szacunku dla tradycji, co objawia się między innymi w specyfice funkcjonowania instytucji w trakcie świąt religijnych. Wysoki stopień zamożności przekłada się na nowoczesny styl konsumpcji, charakteryzujący się powszechnym wykorzystaniem narzędzi cyfrowych oraz wysokimi wymaganiami wobec jakości dóbr i usług. ZEA charakteryzują się bardzo wysokim wskaźnikiem urbanizacji i cyfryzacji. Konsumpcja dóbr i usług jest silnie powiązana z nowoczesnymi technologiami, co przejawia się w powszechności e-commerce oraz wykorzystaniu rozwiązań typu smart city w zarządzaniu przestrzenią publiczną.

Rynek ZEA łączy nowoczesną infrastrukturę z normami wynikającymi z kultury islamu, co wymaga od przedsiębiorców uwzględnienia specyficznych regulacji. Kluczowe jest rozróżnienie między działalnością na obszarze kontynentalnym (mainland), która umożliwia bezpośrednią sprzedaż na rynku lokalnym, a działalnością w strefach wolnocłowych (free zones), które oferują uproszczone procedury, zachęty inwestycyjne i 100% własności zagranicznej. Należy jednak podkreślić, że po zmianach prawa pełna własność zagraniczna jest możliwa również w wielu działalnościach mainland, z wyjątkiem wybranych sektorów objętych ograniczeniami.

Waluta ZEA, dirham (AED), jest od dekad sztywno powiązana z dolarem amerykańskim, co zapewnia stabilność przewidywalność w handlu międzynarodowym, choć uzależnia lokalną gospodarkę od polityki monetarnej USA.

Obecnie ZEA stawiają na "zieloną gospodarkę" i technologie przyszłości, inwestując miliardy w wodór oraz energię słoneczną. Eksporterzy muszą uwzględnić obowiązujące w ZEA wymogi zgodności technicznej administrowane przez Ministerstwo Przemysłu i Zaawansowanych Technologii (MoIAT), w tym systemy ECAS oraz Emirates Quality Mark (EQM) dla wybranych grup produktów regulowanych.

Najważniejszym czynnikiem zmieniającym obecnie reguły gry w ZEA jest państwowa strategia Net Zero by 2050. Inwestycje w czystą energię, szacowane na ok. 160 miliardów dolarów, wprowadzają nowe standardy regulacyjne, które stają się realną barierą wejścia dla podmiotów niespełniających norm ekologicznych.

• Gospodarka wodorowa: Kraj ten dąży do objęcia pozycji globalnego lidera w produkcji niskowęglowego wodoru (cel: 25% rynku do 2030 r.), co generuje zapotrzebowanie na technologie z zakresu elektrolizerów, ogniw paliwowych i magazynowania energii.
• Green Building: W sektorze budowlanym, wartym ponad 131 miliardów dolarów, upowszechnia się system oceny Estidama. Wymusza on stosowanie materiałów o wysokiej efektywności energetycznej, takich jak nowoczesna stolarka otworowa, inteligentne fasady czy zaawansowane systemy izolacyjne.
• Circular Economy: Polityka Circular Economy Policy 2021-2031 kładzie nacisk na technologie recyklingu wody, odzysku surowców oraz rozwiązania waste-to-energy. Weryfikacja dostawców coraz częściej obejmuje analizę śladu węglowego produktu (LCA).

Emiraty są liderem cyfryzacji w regionie, a penetracja internetu przekracza tam 98 proc. Istotną rolę w procesach zakupowych odgrywają media społecznościowe, za pośrednictwem których zakupy deklaruje aż 73 proc. konsumentów. Jednocześnie kraj intensywnie inwestuje w zieloną transformację w ramach strategii Net Zero by 2050. Obejmuje ona potężne nakłady na gospodarkę wodorową, odnawialne źródła energii oraz gospodarkę obiegu zamkniętego. W budownictwie coraz większe znaczenie ma system Estidama, wymuszający stosowanie energooszczędnych materiałów, a weryfikacja dostawców coraz częściej obejmuje analizę śladu węglowego produktu.

W przypadku eksportu produktów pochodzenia zwierzęcego krytycznym wymogiem jest posiadanie weterynaryjnego świadectwa zdrowia, które musi towarzyszyć każdej przesyłce. Dokument ten potwierdza, że produkty spełniają lokalne normy sanitarne i są wolne od chorób zakaźnych, co jest niezbędne do przejścia kontroli granicznej. Równolegle w branży spożywczej i kosmetycznej bezwzględnym wymogiem pozostaje certyfikacja Halal, która wiąże się z audytem całego procesu produkcyjnego. Należy również pamiętać, że waluta krajowa jest sztywno powiązana z dolarem amerykańskim, co stabilizuje kurs lokalny, ale uzależnia rentowność polskiego eksportu od wahań kursu dolara względem złotego. Kolejnym wyzwaniem jest ograniczona przejrzystość danych o kontrahentach, co sprawia, że budowanie osobistych relacji i udział w targach branżowych pozostają głównymi metodami weryfikacji partnerów biznesowych.

Dla produktów elektronicznych, mechanicznych i elektrycznych wymagany jest certyfikat Gulf Conformity Mark (G Mark), który potwierdza zgodność towarów z przepisami technicznymi ZEA. G Mark jest istotnym znakiem jakości, potwierdzającym bezpieczeństwo produktów sprzedawanych w ZEA oraz innych krajach Zatoki Perskiej.

Dla firm, które chcą zwiększyć swoją konkurencyjność na rynku ZEA, warto rozważyć także certyfikaty ISO, takie jak ISO 9001 (zarządzanie jakością) oraz ISO 22000 (bezpieczeństwo żywności). Chociaż nie są one obowiązkowe, mogą znacznie zwiększyć zaufanie klientów oraz stanowić dodatkowy atut na tle lokalnej konkurencji.

Wybrane sposoby wejścia na rynek ZEA

Rynek emiracki otwiera liczne perspektywy dla polskich przedsiębiorców z uwagi na jego zamożność, wysoki stopień umiędzynarodowienia i dynamikę wzrostu. Z drugiej strony, strategiczne położenie ZEA jako „bramy” na inne rynki regionu oraz liczne wydarzenia targowe o międzynarodowym zasięgu powodują, że międzynarodowa konkurencja w ZEA jest intensywna. W wielu „mainstreamowych” sektorach, jak standardowe kategorie rynku FMCG, masowej odzieży czy niespecjalistycznych mebli, nasycenie może utrudniać polskim eksporterom uzyskanie satysfakcjonującej marży i poszerzania udziału w rynku. Osiągnięcie sukcesu wymaga zdefiniowania jasnych wyróżników w danym segmencie produktów, doboru lokalnych partnerów oraz podjęcia długookresowego zaangażowania.

Dla wielu polskich firm racjonalnym pierwszym krokiem wejścia na rynek emiracki pozostaje eksport poprzez lokalnego dystrybutora lub agenta. Jest to jednak przede wszystkim rozwiązanie praktyczne, ułatwiające testowanie rynku i rozwój sprzedaży, a nie powszechnie obowiązujący wymóg prawny we wszystkich formach działalności. Choć daje to mniejszą kontrolę nad poziomem cen i budowaniem świadomości marki, sprawdza się przy pierwszym testowaniu produktów. Należyta staranność ma kluczowe znaczenie przy wyborze agenta lub dystrybutora, ponieważ umowy agencyjne w ZEA mogą być trudne do rozwiązania. Zdecydowanie zaleca się skorzystanie z porady doświadczonego radcy prawnego, aby ułatwić poruszanie się po przepisach dotyczących agencyjnej dystrybucji w ZEA, obecnie regulowanych przez Federal Law No. 3 of 2022 concerning Commercial Agencies. Agent handlowy w ZEA może oferować towary lub usługi w danym emiracie, z określonym terytorium dystrybucji i czasem trwania relacji. Umowa agencyjna może określać wynagrodzenie, prowizję od sprzedaży lub strukturę zysku.

W poszukiwaniu pośredników czy partnerów dystrybucyjnych pomocnym krokiem jest udział w wydarzeniach targowych. Przykładowo, na targach GITEX 2025 wystawiło się ponad 100 polskich firm, prezentujących rozwiązania z zakresu AI, smart city czy fintech. W ramach realizacji Programu Promocji Sektora Medycznego i Farmaceutycznego Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości zorganizowała stoisko narodowe podczas targów World Health Expo w Dubaju (9-12 lutego 2026 r.).

Istotną rolę w budowaniu relacji z partnerami biznesowymi na rynku emirackim mogą pełnić również stowarzyszenia biznesowe, jak Dubai Chambers, w którym w 2024 r. miała miejsce inauguracja Polskiej Rady Biznesu w Dubaju. Jej celem jest działanie na rzecz poszerzania i wzmacniania więzi biznesowych pomiędzy Polską i ZEA, a także zwiększenia ekspozycji polskiego biznesu w Emiratach. Doświadczenie organizacji takich jak German Emirates Club, wskazuje na znaczenie stowarzyszeń biznesowych w budowaniu relacji biznesowych na tym rynku.

Wraz z rosnącym wolumenem sprzedaży i potrzebą większej kontroli nad rynkiem oraz zasygnalizowania emirackim partnerom biznesowym zaangażowania w rozwój działalności, racjonalnym krokiem może być inwestycja w rozwój własnej obecności. W połowie 2025 r. tylko w Dubaju zarejestrowane były 453 polskie firmy. Decyzją strategiczną jest wybór jurysdykcji. W Dubaju termin „mainland” odnosi się do obszarów poza strefami wolnocłowymi. Departament Gospodarki i Turystyki Dubaju (DET) zarządza rejestracją i licencjonowaniem firm na obszarze kontynentalnym. Podmioty zarejestrowane na mainland mogą prowadzić działalność na rynku lokalnym ZEA oraz, zależnie od modelu biznesowego i wymaganych zezwoleń, obsługiwać także klientów zagranicznych. Zakres faktycznej działalności należy jednak każdorazowo ocenić pod kątem licencji, rodzaju aktywności oraz ewentualnych ograniczeń sektorowych. Od 2020 r. zagraniczni inwestorzy mogą obejmować 100 proc. udziałów w wielu branżach. Z drugiej strony, strefy wolnocłowe specjalizują się w określonych sektorach przemysłu, zapewniając dedykowane wsparcie, zyski wolne od podatku i 100 proc. udziałów zagranicznych. Należy pamiętać, że firmy zarejestrowane w strefie wolnocłowej nie mogą prowadzić działalności handlowej w ZEA bez specjalnej licencji na terenie kontynentu. Wybór jurysdykcji zależy zatem m.in. od przeznaczenia lokalnej spółki i koncentracji na rynku lokalnym lub dalszej ekspansji na rynki sąsiednie.

Na otwarcie własnych spółek w ZEA zdecydował się szereg polskich firm z różnych branż, kierując się odmiennymi motywami. Transition Technologies PSC ogłosiło w 2025 r. utworzenie spółki TTPSC Information Technology Consultants w Dubaju. Technologie takie, jak systemy zarządzania cyklem życia produktu (PLM) i sztuczna inteligencja odgrywają kluczową rolę w modernizacji najważniejszych branż, takich jak energetyka, obronność i hutnictwo. TT PSC realizuje projekty w regionie, a nowo utworzona - wspiera współpracę z lokalnymi partnerami. W celu wsparcia bezpośrednich relacji z klientami B2B, Comarch uruchomił dwa biura w ZEA, a zlecenia firmy  objęły przykładowo obsługę programu lojalnościowego dla Emirates National Oil Company. Dla niektórych polskich firm, bezpośrednia obecność w Zjednoczonych Emiratach Arabskich ma wymiar wizerunkowy. Salon Inglot w Dubaju, zasługuje na uwagę ze względu na lokalizację w centrum handlowym Dubai Hills Mall, ale także innowacyjność. Sklep wykorzystuje monitory zamiast tradycyjnych materiałów POS, blaty magnetyczne i energooszczędne oświetlenie, choć doradcy i wizażyści pozostają do dyspozycji klientów.

Dynamicznie rośnie również ekosystem wsparcia start-upów w ZEA, obejmujący takie miejsca, jak Dubai Internet City czy Abu Dhabi Hub, w których innowacyjne przedsięwzięcia mogą znaleźć inwestorów finansowych i branżowych. Przykładowo, SentiOne - polski start-up tworzący asystentów głosowych i rozwijający algorytmy rozumienia języka naturalnego dla języka arabskiego, zarejestrował w ZEA spółkę SentiOne MENA, co można interpretować jako pozytywną ocenę nie tylko jako emirackiego rynku zbytu, ale również otoczenia sprzyjającego podnoszeniu innowacyjności firmy. Część polskich firm na rynku ZEA decyduje się na wspólne inwestycje z lokalnymi lub regionalnymi partnerami. Space42, firma z sektora technologii kosmicznych o globalnym zasięgu z siedzibą w ZEA, wraz z polską firmą ICEYE, wiodącym operatorem satelitów obserwacji Ziemi wyposażonych w radary z syntetyczną aperturą (SAR), utworzyły wspólne przedsięwzięcie mające na celu produkcję satelitów SAR w ZEA. Przedsięwzięcie stanowi rozszerzenie dotychczasowej współpracy, w ramach której przeprowadzone zostało wyniesienie pierwszego satelity SAR należącego do ZEA - Foresight-1 - w sierpniu 2024 r.

Na koniec można również zaobserwować wykorzystanie przejęć na emirackim rynku przez polskich przedsiębiorców. Payten Holding, spółka w 99 proc. zależna od Asseco South Eastern Europe, zawarła umowę ramową w celu nabycia 51 proc. udziałów w Paygate Ltd. w ZEA. Przejęta spółka prowadzi działalność w zakresie usług i narzędzi płatniczych. Z kolei Grupa Nowy Styl, działająca w sektorze meblarskim, która w Dubaju posiada również showroom o powierzchni 1200 m2, po latach współpracy z firmą Stylis Dubai objęła w niej większościowy pakiet udziałów. Efektem tej współpracy jest wyposażenie prawie 6000 pokoi w 21 hotelach w Arabii Saudyjskiej.

Perspektywy rozwoju rynku ZEA do 2030 i szanse dla polskich firm

Z rynkiem Zjednoczonych Emiratów Arabskich wiążą się niewątpliwie liczne szanse dla polskich eksporterów. Po pierwsze, należy spodziewać się dynamicznie rosnącego popytu konsumenckiego. Liczba gospodarstw domowych w ZEA wzrośnie w świetle prognoz z 2,1 mln w 2025 r. do 2,28 mln w 2030 r. Wydatki konsumpcyjne gospodarstw domowych wzrosną natomiast dynamicznie z 253,7 mld USD w 2025 r. do 350,86 mld USD w 2030 r. Prognozy wzrostu pomiędzy 2025 a 2030 rokiem, w ujęciu poszczególnych kategorii wydatków prezentują się w następujący sposób:

• produkty żywnościowe i napoje bezalkoholowe - wzrost z 6,71 tys. do 8,68 tys. USD per capita;
• ubrania - wzrost z 942,97 do 1,66 tys. USD per capita;
• alkohol i wyroby tytoniowe - wzrost 309,45 do 409,6 USD per capita;
• artykuły gospodarstwa domowego - wzrost z 1,19 tys. USD do 1,51 tys. USD per capita.

Kolejnym czynnikiem popytowym są wydatki rządowe, które według przewidywań odnotują znaczący wzrost z poziomu 161,44 mld USD w 2025 r. do 217,9 mld USD w 2030 r. Dynamicznego wzrostu należy się również spodziewać w zakresie handlu międzynarodowego. Przewiduje się znaczny wzrost importu towarów do ZEA - z 544,7 mld USD w 2025 r. do 837,38 mld USD w 2030 r. Oznacza to, że do 2030 r. import ZEA przewyższy import Kanady.

W imporcie towarów w ujęciu wartościowym w 2024 r. w ZEA dominowały: perły naturalne lub hodowlane, kamienie szlachetne i półszlachetne, metale szlachetne, metale platerowane (31 proc.), maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, odbiorniki telewizyjne (14 proc.); reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części (13 proc.), oraz pojazdy inne niż tabor kolejowy i tramwajowy oraz ich części (8 proc.).

Z drugiej strony, rosnący średniorocznie o 15,44 proc. (2020-2024) polski eksport do ZEA był zdominowany przez produkty przemysłowe, w szczególności maszyny, urządzenia i sprzęt transportowy, a żywność oraz chemikalia uplasowały się na dalszej pozycji. Dynamiczny wzrost odnotowano również w zakresie usług oferowanych przez polskie firmy w ZEA, który wzrósł do 492,76 mln USD w 2024 r. w porównaniu z 179,5 mln USD w 2020 r

Z uwagi na swoje położenie między Europą, Azją i Afryką, ZEA, a w szczególności Dubaj, to jeden z największych węzłów przeładunkowych dla różnych kategorii produktowych. Tej roli sprzyja niezwykle dobrze rozwinięta infrastruktura, obejmująca wiodące porty w regionie, magazyny chłodnicze, strefy wolnocłowe itd. Silna diaspora z wielu krajów oraz tradycyjnie bliskie relacje handlowe w regionie, przekładają się na rolę Emiratów jako bramy m.in. do subkontynentu indyjskiego i Afryki. Dlatego wchodząc na rynek Zjednoczonych Emiratów Arabskich, warto patrzeć nie tylko lokalnie, jako cel sam w sobie, ale również jako potencjalną odskocznię do dalszej ekspansji. Należy mieć przy tym jednak na uwadze, że międzynarodowa konkurencja na tym rynku jest intensywna, co skłania do unikania sektorów masowych na rzecz poszukiwania nisz, zarówno w segmentach konsumenckich, jak i przemysłowych.

Jednym z rokujących kierunków jest sektor spożywczy. ZEA importują ponad 80 proc. żywności, co czyni je jednym z najbardziej zależnych od importu rynków świata. W 2024 r. do ZEA zaimportowano produktów spożywczych o wartości 16,2 mld USD, z czego główne kategorie to: nabiał, wołowina i produkty wołowe, mięso drobiowe i produkty drobiowe, świeże owoce, orzechy, wyroby piekarnicze, zupy i przetwory spożywcze, przyprawy, czekolada i produkty kakaowe oraz świeże warzywa. Popytowi na różne produkty i otwartości na nowe marki sprzyja fakt, że istotną część populacji stanowią imigranci (zwłaszcza Hindusi z udziałem ok. 30 proc.). Z kolei wysoka zamożność społeczeństwa sprzyja segmentowi premium (np. zdrowa żywność, eko-słodycze dla zamożnych konsumentów oraz turystów). Choć ZEA importują mięso głównie z Brazylii, USA i Indii, polskie mięso z certyfikacją halal ma również spore szanse zdobyć udziały w rynku . Rozwojowi relacji w branży sprzyjają targi o ugruntowanej renomie, jak Gulfood.

Zjednoczone Emiraty Arabskie należą także do największych rynków beauty w regionie MENA: w 2022 r. import kosmetyków i perfum wyniósł ok. 1,31 mld USD. Rynek kosmetyków w ZEA w 2024 r. oszacowano na 8,22 mld USD. Przewiduje się, że do 2030 r. wzrośnie on do 10,70 mld USD, przy średniorocznym tempie wzrostu (CAGR) na poziomie 4,53 proc. Coraz więcej tamtejszych konsumentów  poszukuje kosmetyków naturalnych, organicznych, o czystym składzie oraz zgodnych z zasadami halal.

Szans biznesowych dostarcza również rynek medyczny. Wartość rynku urządzeń medycznych wzrośnie z 2,76 mld USD w 2025 r. do 4,23 mld USD w 2030 r. Szacuje się, że ponad 85-90 proc sprzętu medycznego jest importowane, m.in. ze względu na szczątkową produkcję krajową (lokalne fabryki skupiają się na prostych wyrobach, jak strzykawki czy łóżka szpitalne). To otwiera ogromny rynek zbytu dla dostawców zagranicznych: od materiałów jednorazowych (np. zestawów infuzyjnych), przez sprzęt diagnostyczny (np. USG, RTG, analizatory), aparaturę specjalistyczną (np. endoskopy, roboty chirurgiczne), po usługi medyczne. Mimo bogactwa kraju, sektor medyczny jest jednak bardzo wrażliwy cenowo. Przetargi często wygrywa najtańsza oferta spełniająca minimalne wymogi. Jednocześnie marki o ugruntowanej reputacji (USA, Niemcy, Japonia) są preferowane przez lekarzy, co stawia nowych graczy z Polski przed koniecznością udowodnienia jakości.

Innym obiecującym dla polskich firm sektorem są szeroko rozumiane usługi i rozwiązania IT. ZEA można uznać za lidera cyfryzacji w świecie arabskim. Rząd intensywnie inwestuje w technologie. Udział gospodarki cyfrowej w PKB poza sektorem naftowym wynosi ok. 12 proc. i ma wzrosnąć do 20 proc. do 2030 r.  W ramach UAE Digital Economy Strategy, wdrażane są projekty Smart City, IoT czy rządowe usługi świadczone elektronicznie. Abu Zabi ogłosiło plan, by stać się pierwszym rządem na świecie, który aktywnie wykorzystuje AI we wszystkich departamentach. Te ambicje przekładają się na popyt na rozwiązania IT - od infrastruktury (5G, centra danych), przez oprogramowanie dla sektora publicznego, po aplikacje dla biznesu i obywateli.

I wreszcie szansa wejścia na rynek przez polskich przedsiębiorców pojawia się również w sektorze budowlanym. Według prognoz Statista (2025e), przychody sektora budowlanego w ZEA wzrosną z 121,99 mld USD w 2025 r. do 131,86 mld USD w 2027 r., ze średniorocznym wzrostem 3,30 proc. CAGR 2026-2027, z czego 62,33 mld USD przypadnie na budynki mieszkalne i niemieszkalne, 20,5 mld USD na budownictwo infrastrukturalne, a 49,03 mld USD na budownictwo specjalistyczne. Sektor budowlany Emiratów wszedł w fazę ponownego wzrostu, po chwilowym spowolnieniu w latach 2015-2020. Łączna wartość aktywnych projektów budowlanych przekracza 700 mld USD (2023), co czyni ZEA drugim (po Arabii Saudyjskiej) rynkiem budowlanym w regionie. W tym kontekście można spodziewać się popytu na produkty wykorzystywane w budownictwie, takie jak: stolarka otworowa (np. okna, drzwi), zwłaszcza o podwyższonej izolacyjności, ceramika budowlana i sanitarna, elementy wykończeniowe z drewna (np. podłogi, meble), czy segment chemii budowlanej (np. farby, impregnaty, kleje) oraz usługi budowlane.

Zielone technologie -  ZEA jako pierwsze państwo w swoim regionie zadeklarowały neutralność klimatyczną do 2050 r. (narodowa strategia Net Zero 2050). Przyjęta strategia zakłada inwestycje na poziomie ok. 160 mld USD w transformację energetyczną. Aby to osiągnąć, rząd intensywnie wspiera zielone technologie zarówno na etapie inwestycji (dotacje, gwarancje zakupu energii), jak i regulacji (obowiązki efektywności). To tworzy ogromny rynek m.in. dla: energetyki odnawialnej, technologii magazynowania energii, inteligentnych sieci, gospodarki wodnej i recyklingu odpadów.

Wydarzenia targowe i konferencje w najbliższych latach

• Gulfood 15-19 marca 2027 r. (Dubaj) - największe na świecie doroczne targi żywności i napojów
• ADIPEC 2-5 listopada 2026 (Abu Zabi) - największe globalne wydarzenie branży naftowej, gazowej i petrochemicznej
• GITEX Global 7-11 grudnia 2026 (Dubaj) - jedna z najważniejszych imprez technologicznych (AI, 5G, Cloud, Smart Cities)
• The Big 5 Global 23-26 listopada 2026 (Dubaj) - najważniejsze targi budowlane i urbanistyczne na Bliskim Wschodzie
• Arab Health 25-28 stycznia 2027 (Dubaj) - kluczowe wydarzenie dla sektora ochrony zdrowia i technologii medycznych
• INDEX Dubai 2-4 czerwca 2026 (Dubaj) - międzynarodowe targi wyposażenia wnętrz i projektowania
• Arabian Travel Market 4-7 maja 2026 (Dubaj) - wiodące wydarzenie dla globalnej branży turystycznej w regionie
• WETEX 20-22 października 2026 (Dubaj) - targi technologii wodnych, energii i ochrony środowiska
• GISEC 5-7 maja 2026 (Dubaj): - największa w regionie konferencja i targi poświęcone cyberbezpieczeństwu
• Middle East Energy 7-9 kwietnia 2026 (Dubaj): Wydarzenie skupione na energii odnawialnej i magazynowaniu energii
• Dubai FinTech Summit 11-12 maja 2026 (Dubaj) - Konferencja poświęcona innowacjom finansowym i blockchain

Normy dla produktów w ZEA

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich obowiązują specyficzne normy jakościowe, których przestrzeganie jest kluczowe, aby uniknąć ryzyka odmowy wprowadzenia towarów na rynek. Produkty wprowadzane na rynek ZEA muszą spełniać właściwe normy i regulacje techniczne obowiązujące w kraju, a w przypadku produktów objętych regulacjami technicznymi wymagane są procedury zgodności nadzorowane przez Ministerstwo Przemysłu i Zaawansowanych Technologii (MoIAT). W sektorze spożywczym istotne są również wymogi właściwych organów lokalnych i branżowych dotyczące składu, bezpieczeństwa i znakowania produktów. Przykładowo, produkty spożywcze i kosmetyczne powinny być wolne od substancji zakazanych, takich jak alkohol czy substancje pochodzenia zwierzęcego nieakceptowane w Islamie.

Dla elektroniki obowiązują normy bezpieczeństwa oraz testy potwierdzające niezawodność produktów. W praktyce wiele produktów regulowanych musi przejść procedury oceny zgodności oraz uzyskać wymagane certyfikaty lub rejestracje od właściwych organów, przede wszystkim w ramach systemów administrowanych przez MoIAT, zanim zostaną dopuszczone do obrotu w ZEA. Normy jakości są w ZEA traktowane bardzo poważnie, co ma na celu ochronę konsumentów oraz zwiększenie zaufania do importowanych towarów.

Dla produktów przeznaczonych na rynek medyczny oraz kosmetyczny normy obejmują również szczegółowe wymagania dotyczące składu i pochodzenia składników. Wysokie standardy jakości dla tych produktów mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania oraz ochronę zdrowia konsumentów.

Dokumentacja eksportowa do ZEA

Eksport do ZEA wymaga dostarczenia szeregu dokumentów, które umożliwiają odprawę celną. Najważniejsze z nich to faktura handlowa, list przewozowy oraz świadectwo pochodzenia towaru. Świadectwo to, wydane przez odpowiednią izbę gospodarczą, jest konieczne do uzyskania preferencyjnych stawek celnych i potwierdza kraj pochodzenia produktów.

W przypadku produktów spożywczych i kosmetycznych ważnym dokumentem jest również certyfikat halal, który potwierdza, że dany produkt jest zgodny z islamskimi normami. Dla urządzeń mechanicznych i elektrycznych niezbędny jest natomiast certyfikat zgodności z normami ZEA, który należy uzyskać w akredytowanej jednostce certyfikującej.

Warto również pamiętać, że niektóre towary mogą wymagać dodatkowych zezwoleń i badań, szczególnie jeśli zawierają składniki, które są ściśle regulowane w ZEA. Dlatego też dobrze jest skonsultować się z lokalnym brokerem celnym lub przedstawicielem handlowym, który zna specyficzne wymogi dokumentacyjne tego rynku.

Opakowania i etykiety

Etykietowanie i opakowanie produktów w ZEA musi być zgodne z właściwymi regulacjami technicznymi i sektorowymi obowiązującymi na poziomie federalnym oraz z wymogami organów lokalnych; w przypadku produktów regulowanych istotną rolę odgrywają procedury zgodności nadzorowane przez MoIAT. Produkty spożywcze i kosmetyczne muszą zawierać pełną listę składników, informacje o dacie przydatności oraz szczegółowe instrukcje dotyczące przechowywania. Co ważne, wszystkie etykiety muszą być w języku arabskim, chociaż często zaleca się również dodanie wersji angielskiej.

Opakowanie produktów musi być również odpowiednie do lokalnych warunków klimatycznych, w których wysokie temperatury mogą wpływać na jakość towarów. Opakowania muszą więc chronić produkty przed szkodliwymi czynnikami środowiskowymi oraz zachować ich świeżość i trwałość. Wymogi te mają na celu zapewnienie, że produkty trafiające na półki sklepowe są bezpieczne i w pełni zgodne z wymaganiami jakościowymi rynku ZEA.

Etykiety produktów elektronicznych i urządzeń mechanicznych powinny zawierać podstawowe informacje o produkcie, jego bezpieczeństwie użytkowania oraz warunkach przechowywania. Dla wielu produktów wymagana jest również etykieta zgodna z certyfikatem G Mark, która potwierdza zgodność towaru z normami obowiązującymi na terenie ZEA.

Transport

Zasady transportu towarów do ZEA są regulowane szczegółowymi przepisami, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i jakości dostarczanych produktów. Produkty spożywcze, kosmetyczne i farmaceutyczne muszą być transportowane w kontrolowanych warunkach, tak aby zachować ich jakość oraz przydatność do spożycia. Przepisy te szczególnie zwracają uwagę na warunki chłodnicze, które mogą być wymagane dla produktów wymagających specjalnego przechowywania.

Dla sprzętu elektronicznego oraz mechanicznego istotne jest zabezpieczenie towarów w sposób minimalizujący ryzyko uszkodzeń podczas transportu. Urządzenia muszą być odpowiednio zapakowane, a także oznakowane, aby służby celne mogły zidentyfikować produkt oraz sprawdzić jego zgodność z przepisami. Produkty te są również często poddawane szczegółowej inspekcji przy odprawie celnej, co może obejmować weryfikację dokumentacji i certyfikatów.

Firmy eksportujące do ZEA powinny ściśle współpracować z firmami transportowymi, które specjalizują się w dostawach do tego regionu, aby upewnić się, że wszystkie aspekty transportu są zgodne z przepisami i że towary dotrą na miejsce bezpiecznie.

Konsekwencje nieprzestrzegania norm w ZEA

Nieprzestrzeganie norm jakości i bezpieczeństwa w ZEA może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi i finansowymi. Produkty, które nie spełniają lokalnych wymagań, mogą zostać zatrzymane przez służby celne i nie dopuszczone do sprzedaży. W przypadku poważniejszych naruszeń, takich jak próby importu towarów bez ważnych certyfikatów halal lub brak odpowiedniego oznakowania, na firmę mogą zostać nałożone kary finansowe, a nawet czasowe zakazy eksportu.

W ZEA poważnie traktuje się również standardy bezpieczeństwa produktów - towary, które stwarzają ryzyko dla zdrowia konsumentów, mogą zostać natychmiast wycofane z rynku. W takich przypadkach firma może być zmuszona do pokrycia kosztów zwrotu i utylizacji produktów, co wiąże się z dodatkowymi wydatkami.

Aby uniknąć tych ryzyk, ważne jest, aby firma była dobrze zaznajomiona z lokalnymi przepisami oraz monitorowała zmieniające się regulacje w ZEA. Warto również przeprowadzać regularne audyty produktów oraz współpracować z lokalnymi partnerami, którzy mogą doradzić w zakresie zgodności z przepisami.

Kontrole celne

Kontrole celne w ZEA są bardzo rygorystyczne i wymagają pełnej zgodności z przepisami. Aby przygotować firmę na te kontrole, należy zapewnić dokładność dokumentacji, a także upewnić się, że produkty spełniają wszelkie wymogi dotyczące etykietowania, opakowania i certyfikacji. Kontrole te obejmują również sprawdzenie dokumentów przewozowych i certyfikatów, takich jak świadectwo pochodzenia czy certyfikat halal dla produktów spożywczych.

Regularne przeprowadzanie audytów jakościowych oraz współpraca z certyfikowanymi dostawcami i partnerami mogą znacznie ułatwić odprawę celną.

Obowiązki eksportera do dubaju

Kluczową kwestią przy eksporcie są wymagania produktowe i formalne na rynku docelowym. Wprowadzanie na rynek niektórych grup produktowych jest regulowane specjalnymi przepisami. Agencje i organy rządowe stoją na straży poszczególnych przepisów w ZEA:

• Ministerstwo ds. Zmiany Klimatu i Środowiska (MOCCAE): żywe zwierzęta, rośliny, nawozy, środki owadobójcze
• Ministerstwo Obrony (MOD), Siły Zbrojne, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (MOI): amunicja, materiały wybuchowe, fajerwerki
• Ministerstwo Zdrowia i Zapobiegania (MOHAP): produkty farmakologiczne, narzędzia chirurgiczne i maszyny
• Rada Mediów Narodowych (NMC): materiały drukowane, publikacje, treści medialne
• Organ Federalny ds. Regulacji Jądrowych (FANR): produkty związane z energią nuklearną
• Urząd Regulacji Telekomunikacji i Rządu Cyfrowego (TDRA): nadajniki, sprzęt radiowy
• Dubajska Policja (Dubai Police): napoje alkoholowe
• Miasto Dubaj (DM): produkty żywnościowe, kosmetyki, artykuły higieniczne
• Biuro Procesu Kimberley ZEA (KP): surowiec diamentowy
• Ministerstwo Przemysłu i Zaawansowanych Technologii (MoIAT): wybrane produkty objęte obowiązkową oceną zgodności, w tym m.in. kategorie podlegające systemom ECAS i EQM oraz wybrane regulacje dotyczące znaków zgodności.

Program Emirates Conformity Assessment Scheme (ECAS) funkcjonuje obecnie w ramach systemu zgodności administrowanego przez MoIAT i służy potwierdzeniu zgodności wybranych produktów z obowiązującymi regulacjami technicznymi ZEA. W praktyce eksporter powinien każdorazowo sprawdzić, czy dany towar podlega ECAS, EQM, G-Mark lub innym wymaganiom sektorowym, ponieważ zakres obowiązków zależy od kategorii produktu.

Wybrane znaki produktowe i etykiety w ZEA

Szczegółowe wymogi dotyczące umieszczenia znaków na produkcie/opakowaniu znajdują się we właściwych regulacjach.

Emiracki Znak Jakości (Emirates Quality Mark, EQM) wskazuje na to, że dany produkt spełnia wymogi krajowe, regionalne (GCC - GSO) bądź międzynarodowe. Jest on ważny przez trzy lata. Emiracki Znak Jakości jest wymagany np. przy wodzie butelkowanej.

Eksport do Dubaju - licencja handlowa i agent w ZEA

Eksportować towarów do ZEA wiąże się z posiadaniem  odpowiedniej licencji. Licencję (np. handlową) otrzymuje się od władz emiratu, w którym ma być prowadzona działalność i jest ona ważna tylko w obrębie tego emiratu. W licencji handlowej zawarty jest indywidualny kod importowy potrzebny do wprowadzenia towaru na rynek.

Wprowadzenie towarów na rynek ZEA nie zawsze wymaga udziału lokalnego partnera lub agenta. W wielu przypadkach inwestor zagraniczny może dziś prowadzić działalność w formule 100% własności zagranicznej, natomiast w praktyce model wejścia na rynek zależy od rodzaju działalności, wybranej jurysdykcji, kategorii produktu oraz ewentualnych wymogów licencyjnych i sektorowych. praktyce wielu eksporterów nadal korzysta z lokalnych dystrybutorów lub agentów, ponieważ ułatwia to rejestrację produktów, logistykę, obsługę klientów i budowanie sieci sprzedaży. Nie jest to jednak obecnie uniwersalny wymóg prawny dla wszystkich modeli działalności, lecz raczej częsty wybór operacyjny i komercyjny.

Restrykcje eksportowe do Dubaju

Wobec eksportu niektórych produktów powstaje lokalny obowiązek rejestracji. Rejestracja dotyczy między innymi:

• sprzętu medycznego
• leków
• produktów spożywczych
• ognioodpornych materiałów budowlanych.

Jeśli producent jest podmiotem zagranicznym, lokalny agent jest zobowiązany do rejestracji ww. wyrobów.

Kontyngenty na produkty pochodzenia zwierzęcego nie mają zastosowania przy eksporcie do ZEA. Artykuł ten musi jednak posiadać opis wymagany przez przepisy sanitarno-weterynaryjne. W przypadku mięsa eksporter musi dostarczyć certyfikat halal, a w przypadku innych podobnych produktów - weterynaryjne świadectwo zdrowia.

Produkty kosmetyczne i perfumeryjne wprowadzane na rynek ZEA podlegają właściwym procedurom zgodności i rejestracji. W zależności od kategorii produktu oraz emiratu zastosowanie mogą mieć zarówno procedury federalne administrowane przez Ministerstwo Przemysłu i Zaawansowanych Technologii (MoIAT), jak i wymogi właściwych organów lokalnych. Przed rozpoczęciem eksportu należy każdorazowo potwierdzić, czy dany produkt wymaga oceny zgodności, rejestracji lokalnej oraz przedłożenia dokumentów takich jak deklaracja zgodności, świadectwo wolnej sprzedaży czy dokumentacja składu produktu.

W kwestii cła, to na importowane towary narzucone jest cło w wysokości 5%. Są jednak wyjątki: cło na alkohol wnosi 50%, a na papierosy i wyroby tytoniowe - 100%. Import towarów objętych cłem i innymi podatkami wymaga złożenia depozytu/przedstawienia gwarancji bankowej. Cło nie obowiązuje w przypadku importu do specjalnych stref ekonomicznych.

Ogólne przepisy oraz wysokość stawek celnych ustala Federalny Urząd Celny (Federal Customs Authority) dla całego kraju, lecz każdy emirat ma własne władze celne. Należy mieć na uwadze, że przepisy szczegółowe mogą się różnić między emiratami i wolnymi strefami ekonomicznymi - należy kierować się przepisami, które obowiązują na terenie „wejścia” ładunku do ZEA.

Strona internetowa władz celnych Dubaju: dubaicustoms.gov.ae/en.

Eksport do Dubaju - towary zabronione

Religia odgrywa ogromną rolę w życiu codziennym w ZEA. Przekłada się to także na eksport towarów do ZEA. Ponadto, zakaz eksportu niektórych grup produktowych do ZEA wynika ze względu na ochronę środowiska i zdrowia.

Zakaz eksportu do Zjednoczonych Emiratów Arabskich obejmuje:

• wybrane rasy psów
• narkotyki oraz inne substancje narkotyczne (ziarna makowca, naturalne produkty exctasy, używki typu betel)
• pirackie treści
• sfałszowaną walutę
• przedmioty używane do uprawiania czarnej magii i rzucania czarów
• publikacje i dzieła sztuki, które są sprzeczne z naukami i wartościami Islamu lub je kwestionują
• używane opony
• azbest
• przedmioty skażone promieniowaniem
• towary pochodzące z państw bojkotowanych przez ZEA lub zawarte w Common Customs Law obowiązującym na terenie GCC
• trzywarstwowe sieci rybackie
• sokoły „habara”
• kości zwierząt: kość słoniową, rogi nosorożców i inne
• żywe wielbłądy i świnie
• narzędzia używane w grach hazardowych i automaty do gry.

Eksport z Polski do Dubaju - dokumentacja

Komplet dokumentów zależy od specyfiki towaru, który eksportujesz. Podstawowy zestaw dokumentów do eksportu do Dubaju (Zjednoczonych Emiratów Arabskich) to:

• oryginalna faktura handlowa (ang. Commercial Invoice)
• lista pakowa (ang. Packing List, P/L)
• list przewozowy - konosament w przypadku przewozów morskich (Bill of Lading, B/L, BOL), lotniczy list przewozowy w przypadku transportu lotniczego (Air Waybill, AWB)
• formularz zlecenia dostawy (otrzymany od agenta spedycyjnego).

Transport towarów do Dubaju

Z racji położenia Dubaju oraz Polski, w kwestii transportu towarów są do wyboru przewóz morski i lotniczy. Obydwie metody mają swoje mocne oraz słabe strony i są odpowiednie do pewnego typu ładunków. Omawiamy wybrane środki przewozu towarów oraz istotne porty cargo w Dubaju.

Najpopularniejszą międzynarodową metodą przewozu towarów jest transport morski. Jego mocną stroną jest przede wszystkim niska cena przewozu dużej ilości towarów na dalekie odległości. Jest to jednak okupione długim okresem oczekiwania na przesyłkę. W ramach transportu morskiego można wybrać przewóz pełnokontenerowy bądź przewóz drobnicy (FCL i LCL). Czas transportu drogą morską z Polski do Dubaju to kilkanaście dni, a cały proces może zająć około trzydzieści.

Głównym portem morskim cargo w Dubaju jest port Jebel Ali. Został on otwarty pod koniec lat 70. XX w. Trzy terminale kontenerowe są razem w stanie pomieścić ponad 18 mln TEU, a do 2030 r. liczba ta ma wzrosnąć do 50 mln TEU. Ten sztuczny port jest jednym z dziesięciu największych na świecie i łączy on ponad 150 portów rozsianych po całym globie. Port Jebel Ali jest łącznikiem między Zachodem i Wschodem; dzięki niemu ponad 1,5 mld osób ma dostęp do rozszerzonej oferty produktowej.

Drugim najważniejszym portem morskim w Dubaju jest Mina Rashid. Obsługiwano tam cargo do 2018 r., kiedy to zostało ono przekierowane do portu Jebel Ali. Obecnie port Rashid służy głównie do obsługi statków wycieczkowych. Terminal pasażerski jest w stanie jednocześnie obsłużyć 7 wielkich statków wycieczkowych (nawet 175 tys. pasażerów).

Wybranie frachtu lotniczego jest uzasadnione w niektórych przypadkach. Z racji na wysoką cenę transportu lotniczego opłaca się on, jeżeli przesyłka jest niewielka i lekka, oraz kiedy zawiera ona towary o krótkiej dacie przydatności. Przewóz lotniczy jest także preferowany ze względu na większe bezpieczeństwo w czasie dostawy, dlatego w ten sposób transportuje się np. szlachetną biżuterię.

Port lotniczy Dubaj (DXB) to najważniejszy międzynarodowy port lotniczy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jest to siódmy największy port lotniczy na świecie pod względem wielkości obrotów towarowych, a także najbardziej ruchliwy, jeśli chodzi o międzynarodowy ruch pasażerski. Cargo Mega Terminal na terenie portu jest w stanie pomieścić 2,8 mln TEU.

Port lotniczy Dubaj-Al Maktoum (DWC) od 2010 r. obsługuje głównie loty cargo. Port ten, znajdujący się ok. 37 km od Dubaju, znany jest także jako Dubai World Central. Port lotniczy podlega ciągłym zmianom, a koniec prac szacuje się na 2030 rok. Docelowo port lotniczy Dubaj-Al Maktoum będzie największym cywilnym lotniskiem na świecie.

Aktualizacja kwiecień 2026: wpływ napięć w Zatoce Perskiej na rynek ZEA  

Eskalacja konfliktu USA-Iran oraz wzrost napięć w rejonie Zatoki Perskiej i Cieśniny Ormuz istotnie zwiększyły krótkoterminowe ryzyko operacyjne na rynku ZEA. Choć długofalowe atuty Emiratów - takie jak nowoczesna infrastruktura, wysoka siła nabywcza i rola regionalnego hubu handlowego - pozostają aktualne, przedsiębiorcy muszą obecnie uwzględniać wyższe koszty transportu i ubezpieczenia, możliwość opóźnień w dostawach, większą zmienność cen energii oraz przejściowe osłabienie aktywności w wybranych sektorach usługowych. Szczególne znaczenie ma ekspozycja regionu na zakłócenia w Cieśninie Ormuz, przez którą przebiega istotna część światowych dostaw ropy i gazu, co może wpływać na stabilność łańcuchów dostaw, koszty frachtu oraz nastroje inwestorów. W praktyce oznacza to, że wejście na rynek ZEA nadal może być uzasadnione strategicznie, jednak w kwietniu 2026 r. wymaga bardziej konserwatywnego podejścia do planowania logistyki, terminów realizacji, zapasów bezpieczeństwa i zabezpieczeń kontraktowych.

"Vademecum Exportera" jest działaniem w ramach Projektu „Krakow Metropolitan Area for Business 3 (KMA4Business)
”Projekt „Krakow Metropolitan Area for Business 3 (KMA4Business)” jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021–2027.
Projekt realizowany jest w ramach Priorytetu 1. Fundusze europejskie dla badań i rozwoju oraz przedsiębiorczości, Działanie 1.15 Umiędzynarodowienie małopolskiej gospodarki, typy projektów A. promocja oferty gospodarczej małopolskich przedsiębiorstw oraz wsparcie eksporterów w regionie, B. promocja innowacyjności w regionie, C. wsparcie inwestorów w regionie, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR).